اعلام حریق

دسته بندی انواع حریق

Posted On بهمن ۱۹, ۱۳۹۴ at ۱:۰۷ ب.ظ by / No Comments


کلاس بندی حریق

 

آتش در اثر عمل انتقال حرارت معمولاً با حرکتی عمودی به طرف بالا رانده می شود و با رسیدن به سقف ساختمان به صورت افقی توسعه می یابد . آتش ضمن تولید حرارت و دود ، ‌مقدار زیادی گاز نیز آزاد می کند . اگر دود و گازها محبوس باشند به شکل قارچ مانندی تمام فضای اتاق را پر می کنند . درجه حرارت برروی ساقه قارچ و نزدیک به شعله ها به سرعت زیاد میشود و از ۶۵۰ تا ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد افزایش می یابد . در بقیه قسمتها افزایش حرارت تدریجی است و ممکن است تا مدت کوتاهی افراد را تهدید نکند،  اما اگر عمل تخلیه گاز انجام نگیرد ، احتمالاً اشخاص ساکن در اتاق به دلیل مسمومیت ناشی از گاز ، موفق به فرار نخواهند شد . باید توجه داشت که بیشترین تلفات جانی حریق همیشه به سبب وجود دود و گازهای سمی اتفاق می افتد . بیش از هشتاد درصد تلفات جانی در آتش سوزی ها ناشی از خفگی و مسمومیت با دود بوده و بیست درصد دیگر آن مربوط به سوختگی ، برق گرفتگی و… می باشد.

قسمت بالایی دیوارها ،‌سقف و همچنین گازهایی که به شکل قارچ تمام قسمت زیر سقف را پر کرده اند ، همگی به سرعت داغ شده ، تولید انرژی تشعشعی کرده و مواد مشتعل نشده در پایین و روی کف را سریعاً گرم میکنند . هر قدر فاصله سقف با آتش کمتر باشد مقدار انرژی تشعشعی تولید شده بیشتر خواهد بود . واضح است که اگر در نازک کاری سقف و دیوارها ، مصالح و مواد سوختنی بکار رفته باشد  مراحلی که گفته شد با سرعت و شدت بیشتری طی خواهد شد.

برای دیدن در اندازه ی واقعی روی تصویر زیر کلیک کنید 

زمان رشد حریق از لحظه افروزش تازمانی که کلیه مواد قابل سوختن درون محیط بسته مشتعل می شوند، درنظر گرفته می شود. ابتدا بخارات حاصل از سوخت درنزدیکی سطحی که متصاعد شده اند می سوزند و در این فاصله به طور عادی مقدار هوای دسترس بیش از مقدار موردنیاز است. دراین زمان عامل کنترل کننده سرعت سوختن ، مساحت سطح ماده سوختی است.

تداوم دوره رشد به عوامل متعددی بستگی دارد و دو حالت پیش می آید  :

حالت اول : آتش و محصولات آتش نتوانند از اتاق خارج شوند.

حالت دوم : آتش و محصولات آتش از راه های مختلف به خارج از اتاق سرایت نموده و باعث گسترش آتش سوزی و سرایت آتش به دیگر نقاط ساختمان می شود.

 

حالت اول : در صورت ادامه احتراق درمحیط بسته، لحظه بحرانی زمانی فرا می رسد که شعله های آتش به سقف برسند. با گسترش آتش به سطح زیر سقف ، مساحتی که دچار آتش سوزی شده  است به مقدار زیادی افزایش می یابد. در نتیجه تابش حرارت به طرف سطح مواد قابل سوختن  به طورمحسوسی افزایش می یابد و باقیمانده مواد سوختی به سرعت به دمای اشتعال خود رسیده و ظرف چند ثانیه مشتعل می شوند.

حالت دوم : حرارت و دود ، دو محصول خطرناک آتش هستند. خسارات ناشی از دود در یک ساختمان ممکن است جدی باشد اما به ندرت می‌تواند باعث ریزش ساخمان یا خرابی کلی شود، در حالی که حرارت می تواند ساختمان را به کلی ویران سازد . مقدار گرمای آزاد شده در یک حریق ، معیاری از شدت حریق است و این گرمای آزاد شده میتواند ازمسیرهای افقی شامل جاری شدن مایعات قابل اشتعال ، انتقال حرارت به روش تشعشعی ، انتقال حرارت به روش هدایت از طریق دیوار مجاور ، انتقال حرارت در اثر انفجار ناشی از احتراق یا ازدیاد فشار و کانال کولر و دیگر موارد و همچنین ازمسیرهای عمودی شامل راهروها و راه پله ها ، کانال آسانسور و کانال کولر، پنچره ها روزنه ها و منافذ ، سقف کاذب ، کانال تهویه و کابلهای برق ، جاری شدن مایعات قابل اشتعال به طبقات زیرین ، ریزش سقف ، انتقال حرارت به روش جابجایی و در اثر انفجارات با آثار عمودی گسترش یابد و معمولاً در  آتش سوزیها ترکیبی از آنها وجود دارد.

گسترش یا توسعه آتش سوزی

حرارت می تواند از نقطه ای به نقطه ای دیگر انتقال یافته و باعث سرایت حریق شود . انتقال حرارت به راههای مختلف صورت میگیرد و در هر انتقال بخشی از آن تحلیل می رود . این راهها عبارتند از:

هدایت ( رسانش )

جابجایی ( همرفت )

تشعشع ( تابش )

هدایت ( رسانش )

ممکن است انتقال حرارت بصورت هدایت در جامدات ، مایعات یا گازها اتفاق بیفتد . اما این امر در جامدات بهتر قابل درک می باشد. در هدایت حرارت ، انرژی حرارتی از ملکولی به ملکولی دیگر انتقال می یابد و مانند سطل آبی که دست به دست بصورت زنجیروار بین افراد رد و بدل می شود. در زنجیره مذکور افراد حرکت کوتاهی جهت دادن آب به یکدیگر انجام می دهند و فقط این سطل آب است که پیش می رود. ولی در هدایت حرارت ، مولکولها در اطراف محل خود نوسان می نمایندو انرژی حرارتی را توسط تصادف با مولکولهای همسایه خود پیش می برند. رسانندگی حرارتی در بین اجسام متفاوت است. بیشتر فلزات براحتی هادی حرارت هستندو به همین جهت در ردیف هادی های خوب طبقه بندی شده اند. به لحاظ متفاوت بودن رسانندگی حرارتی، توانایی هدایت حرارت در بین فلزات نیز متغیر است. بهترین فلزات هادی حرارت ، نقره ومس می باشندو قدرت جریان حرارتی آلومینیوم تقریباً نصف نقره و یک هشتم آهن می باشد. غیر فلزات ، هادی های ضعیفی هستند وتمام مایعات ( بجز جیوه که از جمله فلزات می باشد ) وگازها ، هادیهای ضعیف حرارتی هستند.درحقیقت بعضی از اجسام، مایعات وگازها به جهت اینکه هادی های ضعیفی هستند عایق های حرارتی نامیده می شوند. بطور کلی اجسام هادی برق، هادی های خوبی برای حرارت می باشند و برعکس هادی های ضعیف حرارتی ، هادی های برق خوبی نیستند . توانایی انتقال حرارت اجسام را می توان بصورت تجربی اندازه گیری کرد که به عنوان ( قدرت وتوانایی حرارتی ) شناخته شده اند ( معمولاً با k نشان داده می شود). جریان حرارت براساس ژول در ثانیه اندازه گیری می شود و این واحد را وات ( w )می نامند.

اطلاع از رسانندگی حرارتی در موقع آتش سوزی در جلوگیری از توسعه آتش ، بسیار مهم است. تیرحمال آهنی، در میان دیواری که عایق حرارت نیست سبب انتشار آتش سوزی می شود ، زیرا حرارت توسط آن هدایت می گردد به همین صورت در آهنی ساده نیز که از یک سمت درمعرض حرارت قراردارد بسرعت حرارت را بطرف دیگر هدایت می کند. در صورتی که درب چوبی( باوجودی که ممکن است خود آتش بگیرد.) ولی عملاً یک مانع مؤثر درمقابل هدایت حرارت است، زیرا چوب هادی ضعیفی است. قدرت جریان حرارت در مصالح ساختمانی عامل مهمی درایجاد مقاومت ساختمان در برابر آتش سوزی است.

جابجایی یا همرفت ( کنوکسیون )

جابجایی حرارت فقط درمایعات وگازها رخ می دهد. وقتی مایع یاگازی حرارت داده
می شود منسبط شده و از غلظت آن کاسته می شود. یعنی مایع یا گاز سیال سبکتر که گرم شده ، بالا می آید تا جایگزین سیال غلیظ تر گردد. بنابراین جای مایع یاگاز سیال غلیظ تر را می گیرد. تکرار پی درپی این جابجایی موجب می گردد، یک جریان دورانی درگاز یا مایع ایجاد شود، جابجایی حرارتی توسط حرکت واقعی مولکولها در تمامی حجم گاز یا مایع انجام می شود تا زمانی  که به یک درجه حرارت یکنواخت برسد. جابجایی حرارت درسیستم حرارتی آب گرم خانگی (شوفاژ) مورد استفاده قرار می گیرد ونیز دربیشتر سیستمهای حرارتی که ازرادیاتور استفاده می نمایند. یعنی غالباً حرارت از این رادیاتورها ازطریق جابجایی به خارج از آن انتقال می یابد. جابجایی همچنین باعث بالا رفتن دود دردودکشها می گردد.

بهنگام آتش سوزی دریک ساختمان، جریان جابجایی می تواند گازهای گرم تولید شده توسط احتراق را از طریق راه پله به بالا انتقال دهد و یا آتش را توسط کانال آسانسورها به سمت طبقات فوقانی گسترش دهد و به این ترتیب جریانی از هوای سرد بطور متوالی بطرف آتش حرکت می کندو جایگزین گازهای برخاسته از آن می شود وکمک به توسعه یافتن آتش سوزی می نماید.

تشعشع یا تابش

حرارت همچنین ممکن است درخط مستقیم توسط روشی که نه هدایت است ونه جابجایی ، انتقال یابد. حرارت خورشید ازفضای خالی می گذرد تا زمین راگرم کند. گرمای بخاری برقی که درجای بلندی از اتاق گذاشته شده است، در زیر آن احساس می شود در صورتیکه نه هدایت ونه جابجایی قادربه انجام این عمل نیستند.این طریق انتقال حرارت را انتقال از طریق تشعشع می گویندو هیچ تماسی بین اجسام وجود ندارد و مستقل از هر ماده موجود در فضاست. این مسئله ناشی از حرکت امواج الکترومغناطیس است که شامل موج با طول بین ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ متر است.

موج کوتاه
( تقریباً ۱۵ متر ) ، رادار ( تا چند سانتی متر ) نور ( ) سانتیمتر واشعه های x یا گاما ( ) سانتیمتر است. همه اینها وقتی توسط جسمی جذب شوند، ایجاد حرارت می کنند و به این حرارت بستگی به مقدار انرژی دارد که آن جسم جذب می نماید. انرژی تابشی که از خورشید منتقل می شود، معمولاً بصورت دسته ای از طول موجها، بنام روشنایی است چرا که توسط شبکیه چشم دیده می شوند. اما اجسامی که روشنایی منتشرنمی کنند، ممکن است گرما را بصورت امواج مادون قرمز، منتشر نمایند ، این اجسام دارای طول موج بیشتر از طول موج های حدفاصل  سانتیمتر هستند .تمام شکلهای انتشار انرژی، درخطوط مستقیم در مسافت  متر در ثانیه ( M/S ) حرکت می کند که این همان سرعت نور است و شدت آن بطور معکوس مربع مسافت از منبع انتشار نور می باشد. این موضوع به این معنی است  که در مسافت دو برابر، شدت نور یک چهارم و در مسافت سه برابر ، شدت نور  یک نهم  و الی آخر است.

مربعی با ابعاد یک متر با فاصله ۲ متر از منبع نور، سایه ای به ابعاد دو متر روی صفحه ای که در ۴ متری آن قرار دارد خواهد انداخت. بنابراین انرژی در یک متر مربع برابر است با انرژی که درسطحی از ۴=۲×۲ متر مربع و در فاصله ای برابر ۴ متر قراردارد. لذا انرژی در هر متر مربع و در فاصله ۴ متری برابر است با یک چهارم انرژیی که در ۲ متری آن است یعنی یک چهارم در دو برابر مسافت . این امروقتی که اثر تشعشع از یک منبع حرارتی مثل آتش سوزی را درنظر بگیریم ، مهم جلوه می کند.

وقتی انرژی روی جسمی انتشار می یابد، سه حالت اتفاق می افتد:

الف ) انتقال: انتقال یعنی انرژی که بدون گرم کردن جسمی از آن بگذرد. بنابراین اثر جسم نسبت به انرژی، شفاف و انتقال دهنده است.

ب) جذب: انرژی که توسط جسمی جذب شده باشد، درجه حرارتش زیاد می شود.

ت) انعکاس: انرژی ممکن است از سطحی انعکاس یابد، مثلاً : انعکاس نور. بعضی عناصر نشان دهنده « پدیده جذب کننده انتخابی » هستند. یعنی آنها به قسمتی از فرم انتشار انرژی ها اجازه عبور میدهند و نه به تمامی آنها ، مثلاً شیشه اجازه عبــور نور رامی دهد ولی مادون قرمز را جذب می کند. بنابراین شیشه ممکن است چون یک پرده ( جداکننده ) آتش مورد استفاده قرار گیرد. یعنی حرارت از آن نمی گذرد ولی آتش از آن دیده می شود ( قصد بر این نیست که این چنین استنباط گردد که شیشه ارزشی زیاد درتحمل آتش دارد بلکه در این مورد باید عوامل زیادی را مورد نظر قرار داد). دی اکسیدکربن و بخار آب نیز از این خاصیت برخوردارند، بنابراین انتشار انرژی خورشیدی ( بیشتر درشکل نور ) ازآتمسفر گذشته و به زمین می رسد و آنرا گرم می کند، درصورتی که انتشار مادون قرمز تشکیل شده در زمین توسط آتمسفر جذب شده و از بازگشت سریع به فضا باز می ماند. عناصر دیگری مثل Pitch اجازه عبور انتشار مادون قرمز را می دهند ولی نور راجذب می کنند.

چگونگی سطح یک جسم درتوانایی جذب یا انعکاس انتشار حرارت اثر دارد. رنگ سفید و یا سطوح صیقلی فلزات بهترین منعکس کننده ها هستند. در صورتی که سطوح مات و سیاه انعکاس دهنده های خوبی نمی باشند. یعنی منعکس کننده های خوب ، جذب کننده های بدی هستند و بالعکس .

به همین منظور در آب و هوای گرم از لباسهای سفید استفاده می شود. خانه ها با
رنگ های سفید نقاشی می شوند وماشینها وغیره نیز ازهمین رنگ استفاده می کنند.

برف و یخ نیز ، که سفیدند ، منعکس کننده های خوب وجذب کننده های ضعیفی
می باشند و به کندی توسط نور آفتاب ذوب می شوند مگر زمانی که محیط اطراف بقدر کافی گرم شده و حرارت توسط هدایت یا جابجایی باعث ذوب شدن سریع آنها گردد.

آزمایش انجام داده شده نشان داده است، که اگر پودرذغال یا پودر سیاه روی برف پاشیده شود، نتیجه اثر آن تسریع در ذوب برف خواهد بود. زیراگرمای خورشید جذب شده در آن زیادتر خواهد بود.

———————————

 

دسته بندی مواد حریق  بر حسب ماده سوختنی :

کلاس A : ازسوختن مواد خشک و یا جامد، مانند چوب ،  پارچه ، پنبه ، کاغذ و … بوجود می آید.

کلاس B : از سوختن مایعات قابل اشتعال مانند روغن و نفت، بنزین، حلالهای شیمیایی و … بوجود می آید.

کلاس C : از سوختن گازهای قابل اشتعال مانند LPG;LNG ، متان و … بوجود می آید.

کلاس D : از سوختن فلزات قابل اشتعال مانند منیزیم، تیتانیم، سدیم و… بوجود می آید.

کلاس A  جامدات قابل اشتعال: موادی که از خود خاکستر به جای می گذارند  و بهترین خاموش کننده برای اینگونه مواد آب میباشد بسته به شرایط آب به صورت مه پاش، آب به صورت جت، آب به صورت غرق کردن یا غوطه ور کردن.البته در مبحث کالاهای خطرناک که بعداً با آن آشنا خواهید شد خواهید دید که به هر ماده قابل اشتعالی نمی توان آب زد.زیرا خود آب باعث واکنش شیمیایی مواد می شود.. توجه شود که در آتش سوزی های برقی در واقع برق به عنوان عامل ایجاد حریق محسوب می شود که سبب آتش گرفتن مواد( جامد ، مایع ،گاز)  می شود و در آنجا باید توجه نمود که حتماً منبع برق قطع باشد. معمولاً از گاز co2  برای اطفای حریق اولیه لوازم و تجهیزات برقی استفاده می شود.

دو اصل قابل بررسی در مورد استفاده از آب در اطفای حریق وجود دارد :

آیا میزان‌ ذخیره آب و فشار به اندازه کافی می باشد؟

آیا کاربرد آب برای حریق ها بهترین و مناسبترین روش می باشد؟

کلاس B  مایعات قابل اشتعال می باشند و سه دسته زیر تقسیم می شوند:

مایعاتی که  FLASH POINT آنها کمتر از ۲۳ درجه سانتی گراد باشد.

مایعاتی که  FLASH POINT آنها بیشتر از ‘C 23 و کمتر از ‘C 65 باشد.

مایعاتی که  FLASH POINT بیشتر از ‘C 65 باشد.

محدوده شعله وری: محدوده ای است که در آن  مواد قابل احتراق در مواد اکسید کننده شعله ورشده و شعله آن منتشر می گردد.

محدوده اشتعال نیز همانند  FLASH POINT به میزان فشار، دما و اکسیژن بستگی دارد و با تغییر آنها تغییر می کند.

تعاریف مرتبط:

FLASH POINT : کمترین دما یا حرارتی است که به ماده قابل سوخت داده می شود تا  بخار کافی برای شعله وری ایجاد شود..

FIRE POINT : وقتی که  حرارت به ماده قابل سوخت داده شود و دمای آن از FLASH POINT بیشتر شود به دمایی می رسد که بخار کافی برای احتراق و ادامه حریق فراهم می گردد.

IGNITION POINT : کمترین دمایی که در آن، مواد، مستقل از منبع حرارت خارجی،   می سوزند یا شعله ور می شوند.

بطور کلی بیشتر مواد و مصالح موجود در حریقهای عظیم  وقتی که درجه حرارت از ۵۴۰ درجه سانتیگراد تجاوز کند ، جزء مصالح قابل اشتعال محسوب می شوند .

DETONATION: عبارت است از انفجارهای شـدیـد و مـتـوالـی که در درون ظروف اتـفـاق می افتد. در این واکنش گرمازا امواج شوک شدیدی ایجاد می گردد که سرعت سیری بیش از سرعت سیر صوت دارند.

DEFLAGRATION: واکنشی گرمازا که سرعت انتشار امواج آن سرعتی کمتر از سرعت صوت دارند.

BLEVE: انفجار ناشی از انبساط بخارات حاصل از مایعات در حال جوشیدن. این نوع انفجار زمانی روی میدهد که ظرف نگهداری مایعات تحت فشار، بدلیل مجاورت با منابع حرارتی، تحت فشار مضاعف ناشی از بخارات بوجود آمده قرار گیرد که نتیجه آن آسیب دیدگی ظرف بخصوص جداره داخلی آن است.

UVCE: این پدیده زمانی زخ می دهد که مقداری از مایعات یا گازهای موجود درون ظرف بصورت بخار در اتمسفر رها شوند. اینجاست که گاز رها شده در مجاورت هوا تشکیل یک مخلوط قابل اشتعال داده و در صورت تماس با منبع حرارتی انفجار روی خواهد داد.

FIRE BALL: اگر مایعات قابل اشتعال در اثر آسیب دیدگی ظرف محتوی مایعات آنها به بیرون نشت کند حریق بوجود آمده مانند توپی از آتش خواهد شد.

POOL FIRE: وقتی مایعات قابل اشتعال آزاد گردند و در سطحی ریخته شده و مخلوط قابل اشتعالی بوجود آورند، تماس با منبع حرارتی باعث ایجاد حریقی در داخل ناحیه ریخته شدن ماده روی سطح خواهند شد.

JET FIRE: هنگامی که حریق بر اثر نشتی ناشی از ظروف تحت فشار رخ دهد حریق بشکل جت دیده شده  و زبانه شعله عمودی و به طول چند متر می رسد.

FLASH BACK: وقتی که مایعات ریخته شده شعله ور گردند، شعله بسمت نقطه منبع نشت برگشت خواهد نمود.

BOILE OVER: وقتی به نفت خام غلیظ حرارت رسیده یا دچار حریق گردد چنانچه از آب یا سایر خاموش کننده هایی که دارای ترکیب حجم درصد آب هستند استفاده شود، بخار داغ با افزایش حجمی معادل ۱۷۰۰ برابر نسبت به حالت مایع در آمده و با توجه به امواج حرارتی ایجاد شده میزانی از نفت در حال جوشیدن ( بشکل حرکت پیستونی بوجود آمده ) از سطح مخزن خارج می گردد.

SLOPE OVER: این پدیده هنگامی رخ میدهد که تلاش داریم آتش را خاموش کنیم. این پدیده را اینگونه تعریف می نمایند: هنگامی که از آب برای خاموش کردن استفاده می کنیم و این آب خاموش کننده بروی سطح نفت خام در حال سـوخـتـن گسترش پیدا کند مقداری از نفت خام شعله ور از مخزن بیرون خواهد ریخت.

FROTHING-OVER: این پدیه زمانی رخ میدهد که آب در عملیات اطفا بیش از ظرفیت مخزن بوده و باعث سر ریز شدن مایعات در حال سوختن به بیرون مخزن می گردد.

توجه: زمانی که BOILE  OVER بوجود می آید هر دو حالت FROTHING OVER و  پرتاب نفت خام بوسیله افزایش حجم ناشی از تبدیل آب مایع به بخار در کف مخزن نیز وجود دارد. حالت SLOPE OVER سر ریز کردن اجزا سنگین نفت خام می باشد این پدیده زمانی بوقوع می پیوندد که آب استفاده شده در اطفا در سیال غرق شده و پایین می رود در این هنگام تشکیل بخاراتی داده و باعث سرریز شدن سیال می گردد.

VAPOUR DENSITY: اگر این عدد بیشتر از یک بوده باشد نشاندهنده این است که بخارات آن ماده سنگین تر از هوا می باشد. اگر این عدد کمتر از یک باشد نشاندهنده این است که بخارات آن ماده سبکتر از هوا می باشند.

SPECIFIC GRAVITY: چنانچه این عدد در مورد مایعات و جامداتی که از یک کمتر باشد نشاندهنده این است که این ماده روی سطح آب شناور می شود. اگر این عدد بزرگتر از یک باشد مایع یا جامد ما در آب فرو خواهد رفت. بنابراین این عدد نشاندهند خاصیت غوطه وری مواد می باشد.

مایعات قابل اشتعال محلول در آب:

برخی از مایعات مانند الکل در آب قابل حل بوده و با توجه به بالا رفتن میزان آب در محـلـول آب و الکل، FLASH POINT نیز بالا می رود. در محلول۵۰% آب و الکل FLASH POINT برابر ‘F 75 بوده در حالی که در محلولی متشکل از ۱۰% الکل و ۹۰% آب FLASH POINT به ‘F 120 افزایش می یابد.

وقتی دو هیدروکربن قابل حل در یکدیگر تشکیل محلولی بدهند خصوصیات مهم و بحرانی آنها نظیر FLASH POINT لزوما” ترکیب نمی شود.

بهترین خاموش کننده مایعات قابل اشتعال فوم یا کف می باشد.برای اطفا مواد نفتی، آب اثر زیادی ندارد زیرا  به دلیل سنگینی آب مواد نفتی بروی آن شناور شده و تبخیر و سوختن کماکان ادامه می یابد. وقتی آب به صورت ذرات بسیار ریز اسپری شود، باعث پوشش همزمان سطح تبخیر سوخت شده می تواند موثر باشد. کف ( FOAM ) بهترین خاموش کننده مایعات قابل اشتعال ،  کف اطفا حریق با جمع آوری حباب های پر شده از هوا در محلولی از آب و کنستانتره فوم با روشهای متفاوتی تولید و بکار گرفته می شود. با توجه به سبک بودن کف نسبت به محلول آب و فوم و همچنین مایعات قابل اشتعال، کف تولیدی روی سطح شناور شده و باعث قطع ارتباط هوا و محدود نمودن آن می گردد. لایه پیوسته کف باعث ایجاد پوششی روی بخارات قابل اشتعال شده و توقف یا جلوگیری از حریق مواد سازگار با آب را در پی خواهد داشت. کف های اطفا حریق در چـنـدیـن نوع بـعـنوان عامل خاموش کننده عرضه می شوند. برخی از کف ها غلیظ و با لزجت بالا بوده و هنگام پوشش سطح مایعات در حال احتراق و تماس با سطح عمودی فلزات داغ از مقاومت حرارتی خوبی برخوردارند.

نوع دیگری از کف ها رقیق و گسترش سطحی آنها زیاد می باشد. برخی دیگر قادر هستند لایه نازک پوشش دهنده ای را بر روی بخارات مواد قابل اشتعال و بر سطح سوختهای قابل حل در  آب ایجاد نمایند.

اساسا” کف برای خاموش کردن حریق مواد قابل اشتعال و احتراق که بروی سطوح ریخته یا درون ظروف نگهداری می شود اقدام به تشکیل یک لایه خنک کننده و پیوسته می نماید. کف تنها عامل خاموش کننده دائمی برای اینگونه حریقها می باشد و با استفاده از آن تیم آتش نشانی و آتش نشانان می تواند در مدت زمان کمتری حریق را اطفا نمایند.

لایه کف پوشش دهنده سطح، می تواند برای مدتی مانع از انتقال بخارات قابل اشتعال شود که این زمان بستگی به پایداری و عمق لایه دارد. ماده سوختنی ریخته شده بسرعت با لایه کف ایمن می گردد. لایه کف بعد از زمانی مناسب رفع و از بین میرود و اغلب اثرات زیان آوری بروی مواد و محصولاتی که با آن در تماسند ندارد.

کلاسC گازهای قابل اشتعال: حریق های گاز را می توان به وسیله خنک کردن توسط آب کنترل نمود و خصوصیات خطرناک آن ( از نظر آتش نشانی و  اطفا ء) را تعدیل نمود. در حقیقت هوا به تنهایی قادر است بخارات یا گازهای قابل اشتعال را تا حد ایمن و حتی پایین تر از حد احتراق رقیق نماید بخارات آب رقیق کننده بهتری نسبت به هوا می باشند زیرا بطور کامل غیر قابل اشتعال بوده می باشد. بعلاوه برای اثر گذاری بیشتر می تواند در محل حریق آنرا تولید نمود. یک گالن آب با منبسط شدن تقریبا” ۱۷۰۰ گالن بخار تولید می نماید. همچنین برای جلوگیری از تبخیر آب در سطح مخزن، کاهش فشار درون مخزن و انتقال موثر حرارت می توان از آب روی سطح بیرونی مخازن استفاده نمود.بخارات حاصل از آب باعث رقیق شدن مخلوطهای نزدیک بخود شده و با رقیق سازی شدت حریق را کاهش داده و سرعت سوختن مخلوط را کنترل می نماید.هنگامی که نشت سیال وجود داشته اما حریق رخ نداده است اسپری آب باعث جریان گردابی هوا همراه با بخارات آب شده و عمل رقیق سازی به نحو مطلوبی صورت می پذیرد. اگر ادامه نشتی منجر به حریق گردد میتوان بدون  افزایش فشار ظرف، حریق را خاموش نمود بهترین روش در اطفای حریق گازهای قابل اشتعال قطع کردن  منبع سوخت میباشد جه با بستن یک شیر و چه با گرفتن یک نشتی .

توجه داشته باشید چنانچه نشت یک گاز دریک محیط بسته زیاد باشد کوچکترین جرقه یا شعله سبب بروز انفجار خواهد شد.و در این حالت بهترین کار بازکردن مدخل های هوا به  آن محیط میباشد تا با هوا آن محیط را رقیق نماییم. و چنانچه با آتش از نوع گازدر حجم وسیع مواجه شویم استفاده از آب به صورت مه پاش بهترین اقدام است تا قطع منبع گاز.

کلاسD فلزات  قابل اشتعال: نوعی خاص از آتش سوزی ها میباشد اگرچه این گونه از مواد جامد میباشند ولی به دلایلی جزو جامدات قابل اشتعال آورده نشده اند برای خاموش کردن اینگونه آتش سوزی ها از ماسه یا خاک و یا نمکهای مخصوص اسفاده می شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *